دوستان، اگه کسی دیگه هم هست که مثل سرکار خانوم درویش پور اونهمه حسّ مثبتی داره از وجود نازنین من،

بگه ها!

پننننننننننننجاه درصدش هم باشه قبوله!

بریزید بیرون که به شدّت نیاز دارم بشنوم.

این خانوم درویش پور که سن و سال و مشخصات نداد از خودش منتهی، بلاتشبیه، جسارت به ایشون نباشه، ما در حد ایشون که نیستیم منتهی،

من یک خانوم درویش پور نوعی می خوام!!

میییییییییخوام!

آدم اینهمه اعتماد به نفس نداشته باشه که حاضر نباشه بیست دقیقه راجع به دو سال تحقیقاتش حرف بزنه؟! این فقط و فقط خالی بودن جایگاه خانوم درویش پور عزیز در زندگانی من است. فقققققققققققققط!

خود شما تایید می کنید سرکار خانوم؟

چه باید کرد با این وصف؟