یک موقعی که کرونا اومده بود و خیلی مرگ و میر مفتی زیاد شده بود، آدم با رضایت خاطر کااااامل، حاضر بود دو یورو بده یک بطری صابون یا مایع ظرفشویی بخره بذاره کنار شیرآب، که همه بشورند و بلکه امکان انتقال مرض کمتر بشه.

شاید متاثر از همین حس ناشی از سایه مرگ، یکی دو سال بعدتر که من دیدم تو آشپزخونه مایع ظرفشویی نیست، خودم خریدم گذاشتم. دو مرتبه تا حالا خریدم، شاید کمتر از یکسال همه استفاده کرده اند، ولی دیگه تمام شد سری دومش هم. یک چندروزی تعلل کردم در خرید که بلکه یکی دگه اینبار بخره، کسی نخرید. حالا خودم فردا میارم یکی منتهی امروز دقت کردم جوانا که همیشه کاسه سوپش دنبالش هست و همیشه هم ظرفشو می شست با ریکا، امروز که ریکا نبود با آب خالی شست، بعد با دستمام مفصصصصصل پاکش کرد! این آخوندها می گن با کلوخ اینقدر بکشی که اثری ازش نمونه ها، اینم راحت کرد خودشو و با دستمال، ظرفشو شست!!!

خدایی امروز دستمال داشت خودش چون دستمام کاغذی هم من می خرم می ذارم، استفاده می کنه، به تخمش هم نیست. مهم هم نیست البته. حالا اینبار دستماع جعبه ای خریده ام این دیگه واقعا داد می زنه که بابا این دستمال شخصی است، دانشگاه اینجوری نمی خره، ببینم می رن برا مصرف خودشون، هزینه کنند؟

البته بازم می گم مهم نیست بکنند یا نکنند. من هم ریکا را می خرم هم دستمال را. تازه نون و سس هم گذاشته ام برای هرکی بخواد! نون سوخاری تو بسته بندی، سس قرمز تند، سس کچاپ، مایونز، نمک فلفل سیاه. تقریبا آشپزخونه به راه است...