بالاخره پاسپورتم را داده اند اداره پست که بیاره برام.
یک ماه و نیم طول کشید تا تصمیم بگیرند که من می تونم یک سر برم به خواهرم بزنم، یا عنصر نا مطلوب هستم و نمی تونم!!
حالا یحتمل فردا عصر می رسه دستم و مشخص می شه که تشخیصشون چی است.
جمعه ظهر نوبت دندونپزشکی دارم، دقیقا از چند روز قبل کلیه دردهای دندونم تمام شده و کاملا، و کاااااملا سالمم!
یعنی آدم که کونی باشه به اصطلاح، دندونش هم کونیه! خب یکی نیست بگه آخه توله سگ تو مگه نه اینکه بعد از اتمام یک چای خوردن تا مدتها داغتر از بقیه دهن من می موندی؟ تو مگه نه اینکه حین جویدن غذا ییهو اعلام ناراحتی می کردی که بطور ناخودآگاه من فکم باز می شد که به تو فشار نیاد؟ تو مگه موقع نخ دندون کشیدن از حال نمی رفتی التماس کنی که جون بابات بسه دیگه نکش دیگه نکش آبش اومد؟
الان، من دو ماه نوبت چکاپ را جلو کشیدم، هشتاد یورو هزینه احتمالی تقبل کرده ام، الان خوب شدی!
بعد از دو هفته باز شروع می کنی قر اومدن!
تهش هم ییهو می بینی که بعله فقط باید عصب کشی اش کنی!
خدا کنه این آقا پدرو بفهمه کدومه و پیشگیری کنه. کلی دستگاه پیشرفته دارند، خودش هم طبیب حاذقی است خدایی.
با خودم درگیرم. هی می خوام یک ایمیلی بنویسم به خانوم چی حمله کنم، هی می گم ولش کن بذار کلا بذارمش تو بی محلی بفهمه من قهر کرده ام.
منتهی، اون باسن فراخ اگه نفهمید چی؟ اگه فهمید به روی خودش نیاورد چی؟ نه برام داده جور کرده نه نرم افزار. هیچ! به تخمشم!