طمعکار
دسترسی ام به حساب بانکی ام تو ایران قطع شد به کل. هم اینکه هیچ سایتی باز نمی شه از اینجا، و هم اینکه خط موبایلم از کار افتاد و دیگه پیامکی نمی گیرم که بشه کار بانکی را از راه دور انجام داد.
شریک، پیام داده که چکار کنیم پس؟ این مدلی بود که یک پولی بعنوان حقوق به حساب من می ریخت و من فوری به یک حساب دیگه که بهم می گفت همونو واریز می کردم. پولشویی! عملا آنچه عاید من می شد این بود که بیمه برام رد می شد با حداقل حقوق. خیلی خوشش بود. حالا دیگه ناچار می شه منو با یکی جایگزین کنه، هم براش بیمه رد کنه، هم بهش حقوق بده، هم مدام نگران باشه که طرف شرکتش را ازچنگش در نکنه! واقعا طمعکاری خوب نیست رفقا! به پرتغالی می گن:
quem quer tudo perde tudo
کسی که همه چیز را با هم بخواد، همه چیز را از دست میده!
(حال میکنید ها!! شعر و مثل های فارسی کم بود، کم کم به حول و قوه الهی، پرتغالی هم براتون بلغور می کنم. شما هم که اغلب بی سواد، چه می دونید راست گفتم یا اشتباه! فکر میکنید علامه دهر براتون سخن رانده است)
البته اینو هم اضافه کنم که من هم دارم طمع می کنم! از تو لیست این بابا در بیام هیچ عایدی ای برام نداره و همین سابقه بیمه را هم ازدست می دم منتهی، آدم برای یک لقمه نون اولا نباید نون بری کنه، بعدش نباید خودشو خوار کنه!! دو سال قبل بهش گفتم منو جایگزین کن، چون حس کردم داره ازم سو استفاده می کنه دیگه. باید بهم حقوق هم بده چون قانونا در تمام مسوولیت هاش شریکم.