وبلاگ اوس اصغر!

ما تو خوابگاه، تقریبا هیچ ابزاری نداریم. هیچ کار تعمیراتی و نمی دونم کاردستی سازی هم طبعا نمی تونیم بکنیم. اینه که هر موقع یک صدای ریتمیک از چکش زدن، از کوبش، از اره کشی، یا هر مدل صدای ریتمیک دیگری، چه به مدت سه دقیقه چه سه ساعت به گوش مبارکتون رسید، باید بی برو برگرد بدونید که یکی داره رو یکی دیگه زحمت می کشه!

همجوار ایرانی ام وقتی اومد اتاق یک موزیک عجیب و بلند گذاشت. خارجی بود. بعد از مدتها بی اینکه هیچ صدایی دیگه بیاد، صدای چکش کاری ریتمیک بلند شد! تجسم این کچل که لخت کرده و داره عرق می ریزه خنده دار بود راستش! ولی چه عجیب که هیچ صدای آدمیزادی ازشون نیومد.

این بده که من و این همجواریم. بهتر بود آدم با کسی از ملیتی دیگه دیوار به دیوار باشه که اقلا بتونه یک تلفن راحت بزنه! اینجوری یقین داری که طرف اگه باشه هم می شنوه هم می فهمه چی به چیه.