سر راه رفتم دو تا قوطی دیگه چای خریدم.
الان شده شش تا قوطی.
جعبه های فلزی بزرگ اند و در کوله ام بسته نمی شه. به نظرم می رسه که باید همه را از قوطی در کنم و با همون کیسه آلومینیمی ببرم برای دوستان.
نگفتم؟ برای همه چای خریدم! سوغات!! همه که می گم شش تا دیگه. شش خانواده محترم.
حرفم نمیاد. یعنی هیچی ندارم که بگم. چی بگم.
شبتون شنگول
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر ۱۴۰۲ ساعت 0:16 توسط مسیح
|