خیلی دلم می خواست نرم برای عصب کشی. حتی زنگ زدم، کسی برنداشت گوشی را. فکر می کردم حالا که درد نمی کنه، رهاش کنم. می دونستم یک چیزی خراب است، اما این چیز خراب اگه کاری بهم نداشته باشه، سالی یکی دو سه بار باد کنه درد کنه، خب بکنه، بذار عصب کشی نکنم!

منتهی، رفتم دیگه.

بارون هم بود...

وقتی رفتم داخل پشت سرم یک جوونکی بدّو بدّو اومد تو مطب. نگو دکتر بود که یک نوبت را هم حتی دیر کرده بود. نمی دونستم من.

همچنان مردد بودم که عصب کشی کنم یا نکنم ،فکر کردم خب حالا گیرم نکنم، پاشم برم خونه، بعد می خوام با کی مشورت کنم؟ نشون کی بدم. از کی بپرسم؟ برای روزی که مجدد درد می گیره از کی نسخه بگیرم...

یارو هم دیر می کرد،

دو بار پاشدم به منشی گفتم نوبت را بذاره روز دیگه. دفعه اول خواست چند دقیقه منتظر بشم. دفعه دوم که مصمم به رفتن بودم، نه بخاطر نیم ساعت تاخیر، بخاطر اینکه فکر می کردم بذار ببینم کی مجدد درد می گیره، صدای خداحافظی مریض قبلی از زیرزمین شنیده شد و دیگه منم برگشتم نشستم...

بگذریم.

طرف معاینه کرد، مجدد عکس گرفت، مشاوره داد. ظاهرا هیچ امکان این نبود که مشکل رفع بشه منتهی، اختیار با من بود. دیگه گفتم کارشو بکنه و اونم با مهارت تمام البته به کمک یک دستیار، دهنمو سرویس کرد. فکر کنم چهار یا پنج مرتبه هم عکس رادیولوژی گرفت که ببینه درست کرده تو سوراخ یا نه، تا تهش رفته یا نه، و الخ. تو برگشت یادم افتاده بود به خانوم مهندس و به علی نکبت که می گفتند فامیلهاشون از ایتالیا و سایر نقاط برای کارهای درمانی میان ایران و اینو به حساب مهارت و سطح بالای پزشکی ایران می دونستند. به خانوم مهندس هم گفتم این از فقر مالی و فرهنگی فامیلهاته! الان خیلی بیشتر یقین دارم کسی که برای درمان خارجه را رها می کنه می ره ایران، فقط از فقر این کار را می کنه!! نه که بگم پزشک ایرانی بد است یا از پزشک خارجی سر نیست. نه اصلا. منتهی بحث اینه که مهارت و شهامت پزشک و دانش و تشخیصش یک سمت ماجراست، دستگاهها و مصالحی که مصرف می کنند یک سمت دیگه. خیلی وقت قبل بود کلیپی می دیدم یارو کپسول خریده بود دونه دونه باز می کرد و محتوای کپسول را روی کاغذ خالی می کرد، خیلی هاش خالی بود، خیلی هاش یک ذرررره گرد سفیدی توش بود!! حالا اینجا یارو از عینک وذره بینی که به چشم خودش می ذاره بگیر تا کاندومی که رو سر و صورت من می کشه که فقط همون دندون دم دستش باشه و آت آشغالش به بقیه جاها نپاشه تا تنوع موادی که انواع سوزن و سنبه می ماله و فرو می کنه تا دستگاههایی که مانیتور می کنه...

یادمه دندونپزشک من تو اصفهان عکس که می خواست تو دفترچه می نوشت باید می رفتی سر کوچه رادیولوژی براش می گرفت. همون یکی بود. این بابا امروز اقلا چهارتا عکس گرفت!! اقلا!! درسته زیان داره اشعه، اما وقتی نیاز است، دستگاه بیخ گوشته، همونجا گرفت و استفاده کرد...

برم ناهار. سوپ بی سبزی دارم. دیشب درست کردم. جاتون تهی.

راستی، این جلسه شد 157.5 یورو.

بعدها باید برم پانسمانش را با پرکردگی دائمی عوض کنم لابد 80 یورو اونم.

اینو یادم رفت بگم. خیلی ها الان سالهای عقلشون و افسارشونو داده اند دست آخوند حرومزاده. تو پزشکی هم خوبه نگاه کنی ببینی این حرومزاده وقتی کارش گیر میکنه چه می کنه! همون داخل ایران نوبت می گیره و درمان میکنه، یا به انواع روشها ارز دولتی و مفتی می چاپه و با خدم و حشم و مراقب و بپا سر از بیمارستان دکتر سمیعی و رفقاش تو جای جای خارجه در میاره؟ افلا تعقلون؟!