صبحی، یکی دوستان پیام داد آدرس پرسید.
یک هدیه ای گویا زحمت کشیده تهیه کرده که چون دوریم از هم و نمی شه همو ببینیم، باید یک مسافر یا پست زحمتشو بکشه و جابجاش کنه...
قابل توجه ساااااااااااایر دوستان که آدمی که محبت داره، بهانه ای نداره! ولو شده خودش نگهداری کنه، اما حسّ خوبش را بروز می ده! و منتقل می کنه، و محیط را با این حس خوب خودش تغییر مثبت می ده.
نه که فکر کنید بقیه خنثی هستند ها، نه والله! بقیه هایی هستند که خیلی قتها و بلکه همیشه فقط دوست دارند بگیرند! هیچوقت بزرگ نمی شن انگار!
هیچوقت نمی دن!
نوشته بود که:
این روزهایی که با ندادن میگذرونید اسمش جوونیه. پیر و چروک که بشید دیگه کسی نگاهتونم نمی کنه!
باور ندارید؟
پس بدید!
طلا بخرید دوستان! مدتی است که عمیقا به طلا علاقه مند شده ام! خیلی زیباست به نظرم! حلقه ام را دیدید؟
خیییییییییییییییلی باحاله!
انواع زنجیر مردونه، تو گردنی و پلاک پذیرفته می شود! می تونه طلای عیار 14 هم باشه که با مس قاطی می کنند و قرمز به نظر میاد. یادمه حلقه ای که دست عمه مامانم بود از بس تو انگشتش مونده بود انگاری حلقهه فرسوده شده بود طلاهاش کم شده بودند و قرمز مسی قشنگی از زیر طلایی ها سرک می کشید! بچه بودم که اینو دیدم.
خدا می دونه الان حلقهه دست کدوم میراث خوری باشه، ولی قشنگ بود!
از ترکیب چرم و طلا خوشم نیومد چندان، نخره کسی.
سکه مکه هم نمی خوام!
می خوام آویزون کنم، برا طاقچه نمی خوام!
کاش این کلیپ را می دیدی شما هم، گفت که:
- این شکسته
طرف جواب داد:
- من فکرمی کنم چیزهای شکسته یک زیبایی غمگینی دارند. بعد از سالها داستان و پیروزی و شکستی که داخلشون تزریق شده اونها می تونن خیلی رمانتیک تر از چیزهایی باشند که اصلا زندگی نکرده اند!
بنابراین طلای کهنه هم پذیرفته می شود!
خخخخخخخ!