خب، دو هفته به ما وقت دادند که خوابگاه را خالی کنیم، که تعمیرات کنند!

به قول شاعر، ریدم توش!

کجا برم حالا؟

ما اگه تعمیر نخواهیم کیو باید ببینیم؟!

زندگی تخمی...