بعید است فقط مختص فامیل ما باشه، لابد و حتما خیلی و بلکه همه جاها هست که می بینی تو یک خانواده یکی، ناجور شده. یک نفر تلافی همه را در آورده. می بینید همیشه یک دایی هست که همه ارث پدری مادرتونو بالا کشیده؟ مثل اون. یک نفر، نیرز در میاد. احمق درمیاد، طماع در میاد، یک جوری در میاد که عینهو ارّه که به ماتحت فامیل فرو رفته باشه نه می شه پسش کشید نه می شه داد داخل...
دیشب یکی از بچه ها فامیل پیام داده که می شه من یک مدت برم خونه شما بمونم؟ خواهرش گویا اذیت می کنه. نوشتم اره، با فلانی هماهنگ کن بیا برو. بعد داشتم به این فکر می کردم که آدم باید از این ناراحت باشه واقعا؟
به نظرم نه.
شاید باید خوشحال هم باشیم که همه کروموزومهای ناجور و منفی که می تونست بین همه تقسیم بشه و به ما هم ازش بهره برسه، جمع شده تو یک نفر! درسته اذیت می کنه اما باور کنید اینکه آدم خودش آدم خوبی باشه، یک آرامشی به آدم می ده که هیچ مال و مکنتی نمی تونه هم ارزشش باشه. شکرانه اینکه بدی ها را تو وجود شما نریخته اند، بسازید با بیچاره هایی که عینهو سطل زباله تر، تمام نارسایی های انسانی از هر دوشاخه پدری و مادی بهش ارث رسیده...
و هش دارید که این کروموزومها در درون شما نهفته است!! به سرعتی باشد که شکوفا شود یا، به فرزند برومندی که از نسل شما پدید میاد منتقل و شکوفا بشه، و بعد بااااااااااااااابایی ازتون بسوزونه که نفهمید از کجا ضربه خوردید!!
آدم باشید،
نمی خواد شاکر باشید منتهی،
خوشحال باشید!
اگه آدم خوبی هستید،
خوشحال باشید!
صفات رذیله عینهو درد و مرض، قبل از هر نمود و بروزی، شخص بیمار و ناقل مرض را رنج می ده...