مدتی قبل بود که نوشتم کانالها و مراجع خبری ارضا کننده نیستند، دنیای خبر تنگ شده به آقا مراد و این یارو آقا مهدی. حال نمی ده به اندازه قبل! انگار بگی لباسی مندرس شده باشه، لذت بخش نیست دنبال کردن خبر...

به جاش، سعی می کنم فلسفه گوش کنم. چه از مصطفی ملکیان که تو حوزه درس خونده انگار، ولی پرت و پلای آخوندی نمی گه، با مطالعه است، یا کانال آوای فلسفه که بی نهایت روشنگر و زیباست. یک پسر جوون که به روشنی و روانی دیدگاههای فلسفی مختلف را مطرح می کنه و من می فهمم. دیشب درباره اگزیستانسیالیسم صحبت می کرد. درباره هایدگر حرف می زد...

یک کانال خیلی عالی هم پیدا کرده ام که طرف موسیقی را فهمیده، و به همین خاطر می تونه توضیح بده به روانی و سادگی. درباره گام ماجور و مینور امروز صحبت می کرد. شما تصور کن سر میز صبحانه، دوش گرفته و شیو کرده، نون پنیر گردو داشته باشی با نون تازه و گرم، کره و مربای آلبالو هم، بعد یک نفر به زبانی که تو می فهمی چیزی را که دنبال دانستنش بوده ای تشریح کنه جوری که تو بفهمی! اصلا خوشبختی مگر جز این است؟! تنها چیزی که اذیتم می کنه نداشتن خونه است! اینکه فضام کوچیه و چقدر باید همه چیز را تو هم فرو کنم که یکم فضا باز باشه!! من مستحق داشتن یک خونه بزرگ و شیک و راحت هستم...

یادم رفت چی می خواستم بگم اصلا.

دکتر جعفر غضنفریان را برای تئوری موسیقی سرچ کنید.

JafarGhazanfarian@