آدم هرچقدر هم بگه زمان زخمها را التیام می ده اما یک گاهی، وقتی همه چیز کمرنگ شده و بی هوا داری راهتو می ری یک سیخی میخی ترانه ای حرفی حلقه ای رنگی یک چیزی که نمی دونی چیه یک جوری درست تو همون شیار قبلی ات میافته و جرت می ده که همه چیز تازه می شه برات!

شده یک چیزی بشنوید که فقط یاد یک نفر بیفتید؟ لزوما چیز خوب نیست ها، فرض کنید دعوا شده یکی از ته دل فحش می ده کوسسسسسسسسسسسکش! شما عابری، بی اینکه درگیر منازعه اونها بشی این کلمه ادا شده از عمق وجود، فقط یک نفر را بیاره تو ذهنت و بخوای و یا بتونی که همون لحظه همونو با همه حسش، طرف بشنوه!

فکر کنم بوشهری است، می گه، کجا وا جورمش وقتی که با طیّاره رفته، سرم انبار باروته، دلم انبار نفته!

به سادگی می تونی اینو بذاری پخش بشه و دو هزار بار، بشنوی اش...

نه دو هزار،

اما بارها و بارها...

و بعد بیای بشینی با خط بنویسی اش،

و براش پست بذاری و ...

آقا کسی تو این وب هست که نر باشه و متاهل؟

اگه هست، ترتیب زنهاتونو بدید!! یکی این رفقای ما کسخل شده سر اینکه شوهرش بعد بیست سی سال التماسشو نمی کنه و دنبالش موس موس نمی نماد!! خدایی کسخل شده ها! پرخاشگر شده! بعد کافیه یک نفر تو این موقعیت سر راه این زن قرار بگیره و یکم نازشو بکشه... به راااااااااااحتی، هرچی کشته ای، سیل می بره!

این زندگی های امروزی به نظرم خیلی بده. اینکه هر روووووووووووووز طرف زنش یا شوهرش را می بینه. هر شب بیخش می خوابه. اینها خفگی میاره!! دور بشید یکم. فضا بدید یک مقدار به هم! حتی شاید یکی بخواد یک گهی بخوره مزه دهنش عوض بشه!! بذارید بخوره! خویشی به خوشی، سودا به رضا!

هر جور خودتون میدونید.