دیشب تو لینکدین یک پست گذاشتم و اعلام کردم که اکتشافم شماره ثبت گرفته است.

یک عده کمی، شاید ده دوازده نفر کلا لایک کردند، سیصد چهارصد نفر هم دیدند چیزی که نوشتم را.

بین اینهمه یک غریبه بود. رفتم روی لینکش، می بینم یک خانومی هست از استرالیا که پنج سال قبل وقتی دنبال بورسیه می گشتم باهاش چت کرده ام و همون چندپیامی که به هم داده ایم نشون می ده که چه حس خوبی داشته سعی کرده کمک کنه. براش یاداشت نوشتم و امروز مکالمه ادامه یافت و قرار شد حتی رزومه ام را به همکارهاش نشون بده...

اصلا لازم نبود این قول را بده یا این کار را بکنه ها،

ولی،

جالب بود.

یادم اومد به این شعر،

ای بسا هندو و ترک همزبان

ای بسا دو ترک چون بیگانگان!

...

انسان باشیم!

به هم کمک کنیم.