یکی از کارهایی که خانوم چی باید می کرد،
و نکرد،
این بود که باید وقتی من سرم تو کارمه و حواسم نیست که برای هر کنفرانسی از یکسال قبلتر باید اقدام کرد، به من می گفت که دو تا پاراگراف هم برای فلان کنفرانسی که الان و امسال یا سال دیگه برگزار می شه بفرستم که بتونم تا وقتی موضوع تازه هست جایی ارائه کنم.
نکرد.
اون از من گیج تر و سرش با کونش مشغول تر!
حتی کنفرانسی که سال دیگه قراره برگزار بشه را از دست داده ام. درست یکسال دیگه کنفرانس هست و من باید سه ماه قبل یعنی وقتی که می تونستم و مطلب د اشتم، یک خلاصه مقاله می داده ام.
دیشب بهشون ایمیل زدم که اگه می شه از الان شروع کنم. یارو اشتباه فهمیده الان مجدد براش توضیح دادم چیه ماجرا. احتمال خیلی کمی هست که قبول کنند.
اینه که فرق می کنه کی، استاد راهنمای آدم باشه!
یک الدنگ سر به هوا،
یا کسی که حواسش بهت هست!
هممممه چیز را باید خودم تجربه کنم؟! آیا؟!