آیه پنجاه سوره احزاب که مخصوص پیغمبر هست که کیو می تونه بکنه،

چه به درد جوامعی می خوره که قرنها بعد دیگه پیغمبری توش وجود نداره و عوضش هزار مساله تازه و مشکل جدید براش رخ داده که هیچ دستورالعملی هم نمی شه براش تراشید؟

چطور می شه معجزه باشه وقتی برای یک نفر فقط تعیین تکلیف می کنه؟

حالا اون بکنه،

من و توی احححححححمق چرا دنبالشیم؟!

دنبال شیوه و مرامی که اولین اسناد قابل اتکا اون از زمان حکومت معاویه است اصلا! سااااالها بعد از ظهور! تازه بعدش باز سالها در سکوت فرو می ره ولی هرچه به دوران جدید می رسیم داستانها زاییده می شه و زامبی وار و مثل علف هرز سر از وجود جماعت مسلم بر می کنه و جامعه را به گند می کشه!

اگه اینستاگرام منو داریم ببینید فیلم گذاشتم از ضریح گردانی در انگلیس! یک مشت زن کلاغ سیاه یک معکب مهوّع مذهبی را هل می دن و حسن حسین می کنند و پرچم سیاه دستشونه و نماد فلسطین دارند. طاعونی که انگلیسی به جان ما انداخت، شکر خدا دامان خودش را گرفت!

بیش باد.

من رفته ام انگلیس! وقتی می ری تو یک کشور اروپایی به اسم انگلستان، بسته به اینکه در کدوم شهر رفته باشی، هیچ اثری از انگلیسی ها نیست! کمبریج در احاطه کاااامل چینی هاست! شهریه های گرون دانشگاههای اون شهر را چینی ها می تونند بدن. منچستر ملغمه ای از عربها و پاکستانی ها و ایرانی ها و هندی هاست! با لباسهای محلی با همون رنگ پوست و حفظ تمامیت ژن و نژاد تو پارک قدم می زنند و تو شهر راه می رن و راسته های مخصوص خودشونو زده اند به فروش لباس های پولک دوزی و نمی دنم فروش گوشت حلال و رستورانهای چررررک پاکستانی وار...

روزی که سر بر کنیم از دل این آوار، صدر نشین عالم خواهیم بود، بی گمان.

و تماااام آنچه که تمایز داریم با اطرافمان را مدیون بزرگ مردی هستیم به اسم رضا شاه کبیر!

از ایمنی راهها که شاید الان کمتر شده به یمن حکومت مسلمانها، تا سر و شکل آدمیزاد!