فاحشه ای در مسکو!

بهش می گم سنّت که بالاتر بره، بیشتر فحش می دی و کمتر حرف می زنی.

میگه الانش هم گاهی که دست و پام درد می کنه یا سرم فلان می شه فحش می دم.

می گم نه، خاستگاه فحش، نه از درد و رنج و بیماری، که اثر پختگی و دنیا دیدگی است!

فحش، عصاره تجربه و لبّ کلام و ته بلوغ است، نمی بینی چقدر مختصر و رسا و کوبنده است؟

جامعه ایران به مرحله ای از بلوغ رسید که زن و مردش تو خیابون دوش به دوش هم رهبر جنایتکارش را فحش کش کردند!

یکی نیست به این روانی ها بگه، اصلا گیرم امروز همون روزی است که شما اسرائیل را نابود کردید؟ بعدش چی؟ به چه هدف مقدسی رسیده اید؟ دقیقا کجا را گرفته اید؟! چه مرگتونه که نمی تونید هدفتونو بذارید ساختن و آبادانی و ایجاد قشنگی و رفاه و شادی؟ لعنت به دین نکبتتون و خود کثافتتون!