منش و روش
چقدر به دلم می شینه این مخلص کلام:
چه فرمان یزدان، چه فرمان شاه!
شاه که می گم،
شاه! ها!
نه هر ریقویی که سر جای شاه نشسته باشه! نه!
شاه! کسی که وقتی فرانسوی ها بهش پیام دادند دویست، یا دو هزار نفر را اگه بکشه قائله ختم می شه، گفت من شاهم، نمی تونم پایه های سلطنتم را بر خون بنا کنم!
کسی که وقتی فحشش دادند، وقتی نفهمیدنش، گذاشت و رفت!
کسی که نفرینش اما، دامانمونو گرفت!
شاه!
نه موش!
اینم خوبه اضافه کنم، اگه آدمهای این دوره پهلوی را صدا می زنند، کسی اشتباه نکنه، اینها دنبال این نیستند یک گاوی را بفرستند بالای بام و باز نتونند بیارنش پایین! نه!
درود بر پهلوی، درود بر روش و منش پهلوی است! درود بر میهن دوستی و آبادگری پهلوی است و الا که خود شخص پهلوی حاضر هم می گه من نمی خوام شاه بشم! خواستم بگم کسی خودشو به خریّت نزنه، و اگه نمی دونسته، بدونه! بحث ملّی گرایی است! بحث شکوه و احترام و زندگی عزّت مندانه است! و الا که گیرم این شخص خیلی کار درست هم باشه، معلوم نیست بعدی هاش چی بشن!! و اصولا مگه یک شخص می تونه اینهمه امور را درست هدایت کنه؟ همیشه یک تیم هستند و تو هر تیمی، حتی تو تیم شاه فقید، خائن و مامور کم نبود! اینه که بحث، بحث یک فرد بعنوان شاه نیست، بحث یک مرام و یک روش است، و البته که انشاالله این شخص و عقبه اش هم عین همه ایرانی های باشرف، پاینده و همچنان سرافراز باشند.