لباس پوشیدم که برم لباس بخرم، لب خیابون، چنان بارونی می زد که بی تردید و شک، برگشتم، نشستم سر کارم!!
نکبت.
+ نوشته شده در سه شنبه دهم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 19:33 توسط مسیح
|
- خبر مرگت را، کو به کو می جستیم! - امنیت، یک انسان است نه یک مکان! - آنچنان فراموش می شوی، گویی که هرگز نبوده ای... -این عقده بدل می شود آخر به عقیده... - میان این شلوغی ها دلم یک بوسه می خواهد، تمارض کن به غش کردن، نفس مصنوعی اش با من! - کردن بهونه است، باور کن فقط می خوام یک مدت پیش هم باشیم! - روغنی در شیشه بینی صاف و روشن ریخته، غافلی بر سر چه آمد کنجد و بادام را! - پشمینه پوش تندخو از عشق نشنیده است بو ... (وصف من از نگاه شما) - در جهانی که به این حجم از فلاکت مبتلاست، یک نفره میره جهنم آخرش، اون هم خداست. - از تفنگ خالی، دو نفر می ترسند! - زیاد زندگی کن کم عمر کن! - من به پایان خوش حادثه ایمان دارم!