بچه فامیل ما حدود دو سال است که در آرزوی خارج رفتن است.
بعد خیلی بچه خوبی هم هست، زبل هم هست، منتهی انواع درگیری ها داشته، یکی اش اینکه چند روز قبل آزمون تافل داشته رفتن و منتظر شدن تا چند ساعت بعد هم حضرات اومدن گفتن نشد برید!
یعنی هزینه وقت استرس معطلی برنامه ریزی تمامش تو کون خر است! به سادگی، نشد، برید.
حالا، بهرحال ایشون که حتما میاد یعنی چون آرزوشه انشاالله که بهش می رسه منتهی بدی ماجرا اینه که من با مادر محترمشون که چت می کردم حرف از یکی دیگه از بچه های فامیل شد که رفته خارجه، و خداوکیلی به مراااااتب هم کمتر از بچه ایشون حمایت و پشتوانه مالی معنوی داشته، و قطعا بیشتر سختش شده و می شه، منتهی رفته دیگه. بعد این مادر بزرگوار بجای اینکه ذوق کنه، تحسین کنه، چمیدونم دلش برای تنهایی و بی پولی و بدبختی ای که الان اون بچه می کشه بسوزه، یا هر عکس العمل انسانی دیگه، یک حسی بروز داد که من ناراحت شدم و براش نوشتم اینو که از سر حسادت نگفتی ایشالله؟
که خب خودش را جمع کرد منتهی،
فقط خدا می دونه چقدددددر از چشم من افتاد این زن!
نکنید با خودتون. افکار و حسهای پلید شما بالاخره یک جایی به زبونتون میاد و رسوایی به بار میاره، خیر اندیش باشید، مثبت باشید حتی تو ذهنتون کسی را دعوا و تخطئه نکنید بد نگید حسادت نکنید بد نخواهید! دیدید اینها که چهل سااااال عربده کشیدند مرگ بر این و مرگ بر اون به چه روز رقّت باری افتاده اند درحالی که همه اونهای دیگه در کمال سلامت و برقراری اند؟ امروز دیدم موز بعد از مدتها، شده کیلویی 99 سنت. یعنی آنچه را که کرونا و پوتین گرون کردند با سلامت و صبر برگردوندند همونجا که بود منتهی برای اون خاک بر سرهایی فریاد زن هیچی و هیچی هرکز بر نمیگرده به جایی که بود! مهم،نیت آدمهاست... درونتون را زباله پر نکنید.