عموصمد، یک اینفلوئنسر اینستاگرامی شیرازی است، کارهاش را دوست دارم من. امروز دیدم پشت صحنه یک کلیپ گذاشته بود کنار خیابون داشت چیزی می خورد و سر میز یک خانومی با موی باز و البته یک شالگردن به دور گردن، کنار میزش بود، یا زنش بود یا فیلمبردارش، بهرحال با هم بودند خوشحال و خندان.

اینکه کسی که شناخته شده است و سه سوته می شه بگیرنش تخم می کنه از عمد یا سهو با زن سر باز کلیپ می ذاره که همه ببینند، اصلا و ابدا چیز کمی نیست. یادمون باشه پارسال مهسا را بخاطر حجاب تقریبا کاملی که داشت کشتند وحوش! و البته امسال می بینیم یک بیشرفی مثل صادق کوشکی می گه خیلی طبیعی است این اتفاق! حرومزاده، اینکه یکی را اینقدر بترسونی که سکته کنه طبیعی نیست. این برای شما زامبی ها طبیعی است هرچند، دنیا اینقدر کوچیکه که چه بسا به زودی شاهد سکته کردن توی گراز هم باشیم،

از ترس!

من یادم افتاد به الناز رکابی. بی شک از زنان ماندگار در تاریخ این سرزمین، یکی هم الناز رکابی است. زنی که شرف داره به تمام مجالس مختلفه حکومت و بلکه کل هرم قدرت! خایه ای که این زن از خودش نشون داد را تمام این مخنّث ها ندارند... و اینه که من یک حرکت یک بانوی شریف و فهیم را برتری می دم به صد سال عمر بی برکت شهریار و هوشنگ ابتهاج و خیلی های دیگه که با تپاندن مهتابی تو کونشون منوّر شده اند.

بهرام مشیری حرف جالبی می زد در باره این پهلوی اخیر. می گه این سرداری است که پشت سپاه است. نشسته تا جایی یک حرکتی بشه بدّوه بیاد پیش، همینکه خوابید هم اول از همه در می ره مفقود می شه!

البته این استراتژی قدیمی جنگهای ایرانی است و تمایز ما با رومی ها همین بوده. رومی ها گویا سردار سپاه جلو سپاه بوده است ولی ایرانی ها سردار و فرماندهی را پشت سپاه می ذاشته اند. اینجوری بوده که اگه سردار رومی کشته می شده سپاه منهزم می شده ولی تو سپاه ایرانی آخرین نفری که کشته می شه شاه است و لذا ته دل سرباز به وجود شاه و سردار زنده، گرم است تا آخر.

منتهی، شاید اینم مال ایران باستان بوده است...

شاید باید عوض بشه استراتژی ها...

چه می کنه این بزرگوار؟ این یک سال چه کرد؟ تونست شبکه مالی ای که لازم بود را راه اندازی کنه؟ تونست لابی هایی بکنه که سر بزنگاه نت قطع نشه؟ چه کرد واقعا؟ الان کجاست؟ عروسی ایمان خانومش هم که تمام شد به سلامتی. حالا چی؟!