دستورالعمل
یک دوتا از دریافته هامو بگم براتون:
بالای سن هجده.
اول:
شادمانی، بزرگترین زینت صورت است! چهره فردی که از درون شاد است به هیچ سفیداب و سرخابی نیاز نداره! مطلقا! واسه همینم هست که بچه ها اینقدر جذاب اند، وقتی شادند!
دوم:
خیییییلی خوبه که زن آدم خوشگل باشه! خیییلی مهمه!
شاید آدم عادت کنه و نفهمه کم کم منتهی عین اینه که تو هوای سالم نفس بکشی یا تو گرد و خاک! عادت می کنی و روزمره ات می گذره اما یکی اش، موتورتو داغون می کنه، بی اینکه بفهمی البته!
سوم:
زیبایی واقعی زن، لحظه ارضا شدنش مشخص می شه! فققققط اون لحظه هست که کنترلی بر هیچی نداره لبخند و اخم و ادا اصولهای تصنعی از یادش می ره و شما می تونی ببینی واقعا گل این آدم چطوریه! حالا الان که ریده شده بهش منتهی اگه قدیم بود که این پیرزنها و حموم عمومی خلاصه بخت گشایی می کرد به نظرم بهترین راه این بود که دختر را بگیر بمالی تا از حال بره بعد ببینی قشنگه یا زشت!
خخخخخخخ!
حالا که کسی نظر نمی ده و سوت زنید همه، منم آره!
متاهل های عزیز می تونند به شوهر گرامی بگن دوربین به دست از اون لحظه ویژه ازشون عکس تهیه کنه و ببینند که چی اند!
بعد هم فوری عکس را پاک کنید البته، هرچند، دوره زهرا امیرابراهیمی گذشته و دیگه الان معممین هم کون هم می ذارند با فیلم و افکت! ارجاع به باجناغ هایی که هر دو آخوند بودند و کسی هم نشنید حکم لواط برشون جاری بشه!