از نمادهای بی شعوری این اعراب یکی هم اینه که تو راهرو دم در اتاق همدیگه می ایستند مدتها کس شعر می گن!

یعنی دو نفری که اینقدر صمیمی نیستند حتی که برن توی اتاق با هم زر زر کنند،

ولی یک ساعت سر پا لای در، می تونند زر مفت بزنند!

بیرون در تو راهرو، این پسره شق درد مرده، ولید هست،

توی اتاق، این ضعیفه هایی که دوست نداره بگیره، ولی بدش نمیاد روزانه اقلا چهارپنج ساعت باهاشون بشینه و پاشه و براشون شام بپزه!

خداوکیلی این خدا هم با این آفرینشش ریییییییده!