خیلی جالبه وقتی کسی یا کسانی، از نگاه دومی به مقوله های مقدّس نگاه می کنند!
مثلا صبح گوشم به کلیپ های زیگیو بود، یک مجموعه ای فکر کنم تو یوتیوب که خدا هست و به تناسب افراد یا فرشته ها. بعد به خدا می گند شماوندگار!! حاضر است جلوشون دیگه بهش احترام می ذارند، ترکیب شما و خداوندگار را بهش اطلاق می کنند شده شماوندگار!
باری، این شماوندگار داشت یوسف نبی را بازخواست می کرد. بهش می گفت من به تو قدرت اینو دادم که یک نفر را جوان کنی، کیو جوان کردی؟
یوسف گفت زلیخا!
شماوندگار عصبانی شد که مرد حسابی، تو باید باباتو جوان می کردی که تمام عمرش غم تو رو خورد و پیرشد از فراغ تو! بعد زارتی رفتی زدی زلیخا را جوون کردی که خلاصه آره؟
خب این نگاه جالبه به نظرم. یا مثلا یادمه وفا، که اونم تو یوتیوب ویدئو می ذاره درخصوص جنگهای صدر اسلام می گفت. دو تا حرف معقولش تو ذهنم مونده، اولی این بود که یادآوری کرد این بابایی که به اسم ابوجهل شناخته می شه بین مسلمانها، این طفلک ترور شخصیت شده توسط ملت مسلمان! می گفت این اسمش بین اعراب، ابوالحکم بوده! یعنی کسی که صاحب حکمتهاست! یعنی عاقلترین آدم بوده است!! حالا نگاه کنید به چه لجنی کشیده اند اسم و اعتبارش را.
نکته دومی این بود که این ابوسفیان و باقی بزرگان قریش اینها آدم حسابی بودند، جنگجو و وحشی نبودند که! اینها بازرگان بودند، آدم حسابی های قوم بودند، تجارت می کردند کاروان داشتند آبرو دار بودند. بعد وقتی می رن تو جنگ طرف حساب می شن با برده های خودشون و با گشنه ها پاپتی های سپاه اسلام، همونهایی که اوصاف زندگیشون را در مدینه خونده ایم که مثلا لباس برای پوشوندن عورتشون نداشته اند و یک تکه پارچه را نوبتی می بستند به خودشون که برن مسجد نماز بخونند!! یا می گه غذا نداشتند بخورند علف می خوردند جوری که مدفوعشون سبز رنگ بوده است! حالا این هیچی ندار و حشی یک سمت ایستاده و در مقابلش ارباب سابقش که آدم اشرافی اون زمان بوده است. خب کدومشون تو دعوا برنده هست؟ کدوم بی آبرو تر است به فحاشی و کشتار؟ کدوم با انگیزه تر است به تصاحب غنایم از اون کی و غلبه؟ طبعا تو تمام این موارد سپاه آدمهای درست حسابی کم میاره. همین الانه هم یک کسخل پیدا بشه اقلا ده پونزده تا آدم آبرودار از جلوش می رن کنار! چون اینها چیزی برای از دست دادن دارند، ولی اون نداره!
خلاصه که باید از نو نگاه کرد به همه این ماجراها...