دیروز یک کلیپ یا عکس از اینستاگرام را برای چندنفر فرستادم.
محتوی این بود که شما بعد از مدتی شبیه آدمهای اطرافتون می شید لذا آدمهای سمی را از خودتون دور کنید.
زیرش نوشتم به نظرت، تو الان باید از کی دوری کنی؟
جوابها، خب جالب بود. شوخی بود اغلب، مثلا خانومها از شوهراشون اسم برده بودند. منتهی، خطرناک ترین جواب را برادر زاده ام داده بود. همون که قبلا نوشته ام ازش که نه هیچ هنری داره، نه حالشو داره که چیزی یاد بگیره یا کاری بکنه. فقط نق می زنه و می خوابه.
اون نکبت نوشته بود که از همه!
وااااااااااااااقعا من نمی دونم چه پهنی ممکنه تو مغز یکی باشه که با اینکه از همه نظر هیچ است، واقعا هیچ است، بعد فکر می کنه که از همه بهتره!
کاش یک درمانی برای ما خودشیفته ها پیدا می شد، عین واکسن کرونا هم، زورکی می زدند بهمون! اینجوری که پیش می ره کار جلو نمی ره. شدیم عین کپک که نه خوبیم نه مفید، بطور نجومی هم داریم رشد می کنیم!
ما، کپک های خودشیفته!
(تو از ما همه بدتری دوست عزیز! به قول مرحوم پروین اعتصامی،
سیر یک روز طعنه زد به پیاز
که تو مسکین چقدر بد بویی
...
مکالمه جالبی در میگیره بینشون و تهش به این پاسخ سیر ختم می شه که:
بی جهت خود عزیز مدار، تو هم از ساکنین این کویی)