یک گوستاو نامی یک جایی شکر اضافه خورده فرموده که،

هیچ چیز خفت آمیز تر از این نیست که ببینی ابلهی، در آنچه تو شکست خورده ای موفق شده!

من، به نظرم میاد که خفت آمیز نیست، ناراحت کننده است فقط.

والا شما تو خیلی موارد و چه بسا اغلب موارد می بینی این ماجرا مصداق داشته!

خفیف نمی شی، دلت می سوزه ولی...

کیووووووووووووووووووووونت می سوزه در اصل.

یعنی همون دل، منتهی از اون سمتش، در پشتی در واقع!

از این یکی سمتش آه بر میاد!