رنگ سال گذشته را دارد

همه لحظه های امسالم

سیصد و شصت و پنج حسرت را

همچنان می کشم به دنبالم

قهوه ات را بنوش و باور کن

من به فنجان تو نمی گنجم

دیده ام در جهان نما چشمی

که به تکرار می کشد فالم.

محمد علی بهمنی.