نقل از منبعی در لینکدین:
سال‌ها پیش وقتی یکی از دانشجویان انسان‌شناسی از "مارگارت مید"
پرسید که نخستین نشانه‌ی تمدن در یک فرهنگ چیست، دانشجو انتظار داشت تا "مید" درباره‌ی قلاب‌های ماهی‌گیری، کاسه‌های سفالین یا سنگ‌های آسیاب حرف بزند.
ولی نه... "مید" گفت: نخستین نشانه‌ی تمدن در یک فرهنگ باستانی، استخوان رانی بود‌ه که شکسته شده و سپس جوش خورده است.
"مید" توضیح داد که چنانچه پای شما در یک قلمرو حیوانی بشکند، شما می‌میرید. شما نمی‌توانید از خطر بگریزید، برای نوشیدن به رودخانه بزنید یا برای غذا شکار کنید. شما خوراکی هستید برای جانوران پرسه‌زن.
هیچ حیوانی با پای شکسته آنقدر دوام نمی‌آورد تا استخوانش جوش بخورد.
استخوان شکسته‌ی رانی که جوش خورده است گواهی‌ست بر این که:
کسی زمان صرف کرده تاباشخص پا‌شکسته همراهی کند،محلِ جراحت رابسته است،
شخص رانگهداری وتیمارکرده تاسلامت وبهبودی پیدا کند.
"مید" گفت: "کمک به دیگری درعینِ دشواری، همان‌جایی‌ست که تمدن آغاز می‌شود."
اين پست را چند بار گذاشتم كه يادمون نره"
کمک به دیگری درعینِ دشواری، همان‌جایی‌ست که تمدن آغاز می‌شود."