وبلاگ اوس اصغر!

اگه یک چیز باشه که خییییییییییییلی دلم بخواد بدونم چیه،

چیزهایی است که تو ذهن بچه های یکی دو سه ساله می گذره!

همون چیزهایی که باعث می شه با تمام وجود بخندند!

کنجکاوانه نگاه کنند!

چه تو مغزشون می گذره؟ چی اینهمه شادشون میکنه؟ چیو چطور حس می کنند که اونهمه عالیه؟

دیدید یک چیزی می ده دست بچه بذاره دهنش، اولا با کف دستش می گیره، بعد دهنشو اندازه یک غاااااااار وا می کنه، تهش هم می ره که اون خوردنیه را بذاره تو چشمش!

دلم می خواد بدونم وقتی یک بچه به یک بیسکویت ور می ره با لب و لثه و دندون ها تک و توک ازش چیز می کنه، از سر گشنگی است، یا لذت جویی است؟ گشنگی را همونجوری حس می کنه که آدم بزرگها می کنند؟!