یکی دو ماه قبل که رفتم چکاپ، نتیجه این شده که باید ورزش کنی و بعضی پارامترها رفته بالا.
خب، ساده ترین کار این بود که بجای سوار شدن به اتوبوسی که دم در بلندت می کنه دم در می ذاره زمین، مسیر جایگزین را انتخاب کنی و یکم اجبارا راه بری.
راه که می رفتم، پام درد می گرفت. یک جایی که نه گوشت است نه استخون نه هیچی! بیرون ساق پا! بالای قوزک مثلا.
مشورت کردیم، گفتند LDL چند است؟ چک کردم بود 113. گویا باید حداکثر 100 باشه و برای ماها که سابقه ژنتیک خراب داریم 75 و بلکه 50 و الا رگها رسوب میکنه و سکته می کنیم.
داروهایی که به من داده چی بوده؟ ویتامین ب 2 و 12 و اسید فولیک 5 میلی گرم.
ایمیل زدم بهش، می گم گوووووووووووساله! می شه زحمت بکشی یک دارویی هم برای کنترل چربی خون بدی؟
حالا اگه تا قبل مردنم جواب ایمیل داد، می رم اینم می خرم.
می گن راه برو، چربی هم نخور. خب زندگی بی کره وروغن و تخمه و گردو، زندگیه؟
تازه، شکم هم که آوردم، بهم گفتند نون نخور، برنج نخور.
من ریییییییییییییییییییدم به زنده موندنی که باید هیچی توش نخوره آدم!
چه اینکه نداشته باشه بخوره،
چه اینکه داشته باشه، و نتونه بخوره!
ریدم توش!