دوم آذر را، روز استخوان سفید نامگذاری کرده اند!
روزی که مشخص شد قیمت خیلی از خیانت پیشه های حامی نظام،
فقط یک سیمکارت سفید بوده است!
یک دسترسی به اینترنت،
که البته حتما ما به ازای اون باید کارهایی هم می کردند، از جمله شیاف شرافت و قی کردن شعورشون!
اینترنت طبقاتی!
فکر کن!
حتی اینترنت هم خودی و غیر خودی داره!! اینقدر وقیح!
دوشنبه، وقتی تو اتوبوس از درمانگاه برمیگشتم نگاه آدمها می کردم. از جمله، یک دختره سفید تپلی بود بسیار شبیه فاطی، یکی از رفقای قدیمی. این بزرگوار تمام وقت تو گوشی اش بود. وقتی تو گوشی بود قشنگ بود صورتش، لبخند داشت، آروم بود... اما خیلی کم هم شد که گوشی اش را گذاشت تو جیبش. خیلی کم، شاید تو اون یکساعت کمتر از یک دقیقه سرجمع، بیرون از گوشی بود. وقتایی که گوشی نداشت یک جوری می شد. یک نگاه مضطرب و پریشانی داشت، حتی لبهاش یک فرم بدی می شدند. نمی تونست خودش هم طاقت بیاره و سریع گوشی را از جیبش بیرون می کشید و باز، مصرف می کرد....
واسه اعتیاد، مهم نیست که دود هم ازش در بیاد،
یا نیاد!
مهم نیست که قوز کنی و خلسه بری،
یا تکیه بدی و حاضر باشی جون بدی، اما ایرفون از گوشت در نیاد...