وبلاگ اوس اصغر!

فکر کن در آستانه شصت سالگی و، در آستانه دوکککککککدور شدن، من امروز رفتم فرم پر کردم که مستمری بگیر تامین اجتماعی بشم!

وقتی شاه فقید می گفت خب برن تو یک کشور دیگه به مرارت و سختی اونجا را آباد کنند؟ چرا نمونند همینجا وطن خودشونو بسازند...

اون موقع حرومزاده هایی که هوس کاه و یونجه کرده بودند از شدّت خوشی، نمی فهمیدند! این شده که من در آستانه بازنشستگی باید تازه برم گردن کج کنم، مستمری بیکاری بگیرم!

تو روح پدر تمامتون که کاش خاک بالا بندازه جنازه های نکبتتونو حرومزاده ها!

من اهل سفر نیستم. حالشو ندارم. پول، اونقدر که بتونم خرررج کنم و خوش بگذره بهم تو سفر را هم، ندارم! هیچ علاقه ای هم ندارم ببینم باقی جاها درختهاشون چه مدلی اند و ساختمانهاشون چه قدری اینه که بیخود راه نمی افتم کولی بازی در کنم منتهی، روزگاری که مقرر بشه پیکر شاه فقی از مصر منتقل بشه به کشور، دلم می خواد یا تو مصر باشم، مشایعتش کنم، یا تو ایران، استقبال کنم!

زنده ترین مرد تاریخ این روزگار، اعلیحضرت شاه فقید است که ما همه نفرین آن مرد بزرگ گرفتاریم هنوز هم!