اومدم دانشگاه، در اتاقم چهارتاق بود!! بعد می بینم هم اتاقی غایبم برگشته است! دیروز گویا از سفر اومده اتاقش و خب دیده که یک غریبه ای جاشو گرفته است. همه چیزها را جمع کرده بود گذاشته بود سمت خودم، کامپیوترشو هم وصل کرده بودند براش و، از همین اول می شد حس کرد آدم درستی است. می گم چرا.
ایتالیایی است. بی استثنا هرچه ایتالیایی به پست من خورده ادمهای خوبی بوده اند. این که می گم اینم آدم خوبی است، چون فقط یک صندلی اداری تو اتاق بود که من از پشت میز این برداشته بودم. این بابا تمام دیروز رو صندلی چوبی نشسته اما صندلی خودشو بر نداشته است!! کاپشن منو هم انداخته به صندلی و به زندگی خودش ادامه داده...
بهش پس دادم،
و الان خودم نشسته ام رو چهارپایه :))
جلسه آنلاین داره. نیم ساعتی است که داره ایتالیایی با یکی حرف می زنه.
برای بار تازه، ریدم تو این شانس که تو خارجه هم، هم اتاقی های من نر اند!! می شد این آدم یک خانوم واجد شرایط باشه!
نه؟