واقعا درسته که آواز دهل شنیدن از دور خوش است!

یکی دوستان بود، و هست، هر از گاهی سراغی اش می گیرم. آخرین چیزی که امروز ازش خوندم این بود که خسسسسسسسسته ام، خیلی.

خب منم که به لودگی باید زیرش می نوشتم خسته نباشد!!

همینقدر احمقانه فقط!! می گه هستم، بگی نباش!!!

باری.

حالا بعد از تلاش بسیار که تونستم به فیسبوکم وصل بشم، چون یادم رفته بود پسووردش را، می بینم همون آدم، همین امروز، پست انگیزشی گذاشته!!

چی نوشته؟

اینکه زخم هویّت است!

زخم خوب است!

زخم نشان مبارزه است!

زخم مدال فلان است، بهمان است!!!

اینه! آدمها، از دور هم قشنگند هم مثبت اند هم همیشه حالشون خوبه هم سیرند هم خوابشونو رفته ند هم جیبشون پر پوله هم همه چیز!

منتهی از نزدیک، اگر فرو نریخته باشند، در بهترین حالت فقط تهی اند!

باد می زود در دهلیزهاشان باد!